گوش کن
صدای وزش باد را می شنوی ؟
صدای ساز تنهایی ام را که از بین شاخه های کاج های بلند اندوهم شکسته و نا موزون به صدا در آمده ؟
می شنوی صدای خش خش سایش قطره ی اشکی را روی گونه ای مرطوب؟!
این منم !! قطره ای از رنج مجسم!
این موسیقی ؛موسیقی تکراری اندوه های شبانه ام است !!
می شنوی ؟!؟!
به سراغ من اگر می آیید
آسوده خاطر بیایید
دگر نیازی نیست که آهسته بیایید
چون مدتی است که شکسته
چینی نازک تنهایی من
